Peter kijkt naar wat wél kan

Peter woont sinds eind 2025 in De Paladijn in Geldrop. Hij komt uit Eindhoven, daar wonen zijn familie en vrienden. Hij is er nog altijd vaak te vinden. Ook gaat hij graag met zijn gezin een weekend weg. “Dat blijf ik doen zolang het kan,” zegt hij. 

Portret Peter bij de Paladijn

“De vrijheid die ik op de Paladijn heb, is voor mij goud waard”

Een keuze die goed voelt

De verhuizing naar de Paladijn voelde voor Peter als een logische keuze. Hij had de tijd genomen om te wennen aan het idee. “Het voelt niet alleen als mijn keuze, maar als die van ons als gezin, die ons allemaal beïnvloed” vertelt hij. Wat Peter vond in het wonen bij de Paladijn is voor hem belangrijk: vrijheid. “De vrijheid die ik hier heb, is voor mij goud waard”.  

Je hébt dementie, je bént het niet

In 2024 kreeg Peter de diagnose dementie, al had hij zelf al twee jaar het vermoeden dat er iets niet klopte. Voor hem veranderde die diagnose niet wie hij is. “Je bent geen patiënt, je hebt dementie,” zegt hij. Het is een nuance die voor hem alles betekent. Hij wordt liever niet in een hokje geplaatst.   

Peter daagt zichzelf elke dag uit om zijn hersenen actief te houden. Nieuwsgierigheid is zijn drijfveer. Dat is altijd zo geweest. Peter straalt als hij vertelt over zijn veelzijdige werkleven. Het bezig blijven geeft hem vertrouwen. “Ik wil geen slappe tot worden,” zegt hij met een glimlach. “Blijf in beweging, blijf nieuwsgierig.”  

“Ik voel dat ik het mág doen, niet omdat het moet”

Oog voor wat nog wel kan

Wie Peter kent, weet wat hij aan hem heeft. Hij is recht door zee, positief en heeft veel aandacht voor de ander. Dat maakt hem tot een echte verbinder. Hij ziet mensen, en vooral wat er nog wél kan. Dat blijkt ook uit hoe hij met andere bewoners omgaat. Zo moedigt hij andere aan om niet te kijken wat ze niet meer kunnen, maar juist wat ze nog wel kunnen. “Je ziet het meteen,” zegt hij, “die twinkeling terugkomt in hun ogen.”. Het zijn de kleine momenten die voor Peter van grote waarde zijn.  

Stilzitten past niet bij hem. Peter is nog steeds actief als vrijwilliger. Al ruim 8 jaar geeft hij twee keer per maand filosofielessen op locatie Peppelrode. “Dat geeft me zoveel voldoening,” vertelt hij “Ik mág het doen, niet omdat het moet.”  

Voor Peter is dat de kern: blijven bijdragen, blijven ontdekken, blijven leven. Dementie hoort bij zijn leven, maar bepaalt het niet.